ANTWERPMUN: DE OPLOSSING TEGEN KERNWAPENWEDLOOP

Om meer te weten te komen over hoe de vereniging en de simulatie in hun werk gaan, sprak dwars met Fauve Vermeersch. Fauve is studente in de master Internationale Betrekkingen en Diplomatie en is dit academiejaar president van AntwerpMUN. “We zijn een professionele studentenvereniging die simulaties, workshops, lezingen, netwerkevenementen en institutionele reizen organiseert. Ons voornaamste doel is om een brug te vormen tussen studenten en professionals door studenten een inkijk te geven in het professionele leven. We geven ook een inkijk in andere mogelijkheden, zoals stages”, legt Fauve uit. “Voor de simulatie kruipen we in de rol van delegaties in de VN-Veiligheidsraad en VN-Mensenrechtenraad. Hier leren de deelnemers wat diplomatie werkelijk is, hoe ze de positie van een land bepalen en ook onderhandelen met andere landen om zo tot een draft resolution te komen. We hebben partnerschappen met MUN Brussels, GentMUN en KULMUN. We krijgen ook aanvragen tot samenwerking en proberen vaak mee te doen aan andere MUN’s om die andere studentenverenigingen te steunen.”

Voor de simulatie moeten deelnemers position papers opstellen, waarmee ze hun positie tijdens onderhandelingen vastleggen. Aan het begin van de onderhandeling introduceert elke delegatie zich, de zogenaamde roll call. Nadien beginnen de landen hun standpunten te vertellen in de speaker’s list. Vervolgens is er de mogelijkheid om moties in te dienen. Daar kunnen moties tot debatten of caucuses worden ingediend. Er zijn twee soorten caucuses: moderated en unmoderated. Bij het eerste krijgt elke delegatie een bepaalde tijd om haar mening te uiten over het onderwerp, bij het tweede komen alle delegaties bijeen om met elkaar in gesprek te gaan. De onderhandelingen worden afgewisseld met de speaker’s list en de moties. De delegaties moeten working papers opstellen waarin initiatieven voor een verdrag worden opgenomen. Die papers moeten genoeg handtekeningen hebben om tot een ontwerpresolutie of draft resolution te komen. De delegaties doen dan eerst amendementen over bepaalde regels van zo’n ontwerpresolutie en stemmen daarover. Daarna volgt er een stemming per regel en uiteindelijk komt er een stemming over de ontwerpresolutie in haar geheel. Pas bij een meerderheid van de stemmen kan er een resolutie komen, maar de permanente leden beschikken over vetorecht.
 

samenwerken is de sleutel tot succes

In deze tijden is het belangrijk dat de VN-Veiligheidsraad samenkomt. De spanningen in het Midden-Oosten lopen al jaren op. Dat heeft vooral te maken met Iran en kernwapens. In 2016 werd het Joint Comprehensive Plan of Action ondertekend, waarbij Iran alleen uranium mocht ontginnen voor burgerlijke doeleinden bij de ontwikkeling van kernenergie. Ook werd er een limiet bepaald voor de ontginning. De Verenigde Staten trokken zich echter in 2018 terug uit het verdrag vanwege de slechte regeling voor de nucleaire activiteiten van Iran. Nadien ging Iran uranium ontginnen boven de limiet, wat zorgde voor spanningen in de regio. In juni 2025 voerde Israël militaire aanvallen uit op de infrastructuur van Iran om zo de mogelijke ontwikkeling van kernwapens te voorkomen.

De (studenten)delegaties van de VN-Veiligheidsraad komen donderdagochtend op 19 februari aan in het Hof van Liere.  De delegaties bestaan uit de vijf permanente leden – het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten, de Russische Federatie, China en Frankrijk – en tien niet-permanente leden. De onderhandelingen gaan van start met de roll call. Iedere delegatie uit daarin duidelijk haar zorgen over de situatie in het Midden-Oosten. 

Vanaf dag één is er een duidelijke samenwerking onder de delegaties. De landen zoeken naar voorstellen om stabiliteit na te streven. De delegatie van Zwitserland komt met een nieuw initiatief tijdens de onderhandelingen: het Fissile Material Cutoff Treaty. Dat verdrag is nog in de maak en het land moet het voorstel nog doorvoeren. Volgens Zwitserland moet het geen vervanging van het Joint Comprehensive Plan of Action worden. Het land beoogt met het voorstel een beperking van materiaal voor de ontwikkeling van kernwapens en transparantie. Rusland maakt ook duidelijk dat er een versterking moet komen binnen het Internationale Atoomenergieagentschap (IAEA). De productiviteit zit er hoog in. Ik heb het gevoel dat de onderhandelingen vlot gaan verlopen.

Naast productieve gesprekken zijn er ook wat spanningen onder de delegaties. Dat gaat over de militaire acties van de Verenigde Staten in de Perzische Golf en die van Israël vorig jaar in juni. Landen zoals Rusland en Algerije benadrukken dat Israël een lid van het Non-proliferatieverdrag (NPV) moet worden en geen aanvallen mag doen op de infrastructuur van Iran, om zo tot stabiliteit te komen. Ze halen uit naar het bondgenootschap van de Verenigde Staten met Israël. Rusland herhaalt vaak dat Iran geen interesse heeft in kernwapens. De Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk maken dan weer duidelijk dat Iran de bedreiging vormt in het Midden-Oosten. Ik merk echt de tegenstellingen onder de delegaties. 

Na het indienen van veel working papers komt uiteindelijk draft resolution x2 tot stand. In die resolutie wordt het belang van het NPV, het IAEA en de kernwapenvrije zones gevestigd. Die zaken moeten worden uitgevoerd volgens hoofdstuk VI van het VN-Handvest. Dat hoofdstuk richt zich op vreedzame beslechting van geschillen. Na een reeks amendementen wordt de stemming over de resolutie gehouden. Alle delegaties stemmen voor het akkoord, waarmee er een nieuwe resolutie is om de spanningen in het Midden-Oosten te laten de-escaleren.

Toch zijn er wat gemengde gevoelens rond die resolutie. Rusland vindt het akkoord slechts “een start” en vindt het ook jammer dat het NPV-lidmaatschap van Israël niet is opgenomen in het akkoord. Algerije is ook niet helemaal tevreden en benadrukt dat de “nucleaire monopolie” van Israël het Midden-Oosten onstabiel maakt en dat de regio kernwapenvrij moet zijn. Landen als de Verenigde Staten zijn wel blij met het akkoord. Ze vinden het een goede weerspiegeling van de realiteit on the ground en de complexe veiligheidssituatie in de regio. Volgens de VS weerspiegelt het ook het belang van het Amerikaanse volk en dat van de bondgenoten. Het land is tevreden met het harde werk van de andere landen om tot dit akkoord te komen. Ondanks alles kunnen alle delegaties met een goed gevoel de onderhandelingen afsluiten. Het was duidelijk dat ze drie interessante dagen hebben beleefd.