MAAK KENNIS MET MEVROUW OPRAH SQUARE

Ze is niet echt een vriendin, meer een buurvrouw die je niet hebt gekozen en aan wie je onmogelijk kan ontsnappen. Ja, Oprah Square. Ik weet het, vreemde naam. Maar in deze stad heten wel meer mensen Park of Lei of Square. Het is een hele trend. Hoe dan ook, mevrouw Oprah Square is een curieus figuur. Ze gaat nooit naar binnen. Eet niet. Drinkt niet. Ze zit dag en nacht op hetzelfde bankje in haar voortuin alsof ze wacht op Godot of op een bus die belachelijk te laat is – wat hier overigens ook een trend is. Maar hier komt het: ze háát mensen. Verafschuwt ons. Elke keer dat iemand het lef heeft om langs haar te lopen, grijpt ze de haardroger die ze permanent naast zich heeft liggen, als een duister verlengstuk van haar arm, en blaast ze die persoon zonder pardon weg. Geen waarschuwing. Geen uitleg. De eerste keer dat het mij overkwam, dacht ik dat het een grap was. Ik vroeg haar wat ze in hemelsnaam aan het doen was. Ze antwoordde niet, draaide de knop gewoon op het maximum en blies me letterlijk de volgende week in. 

Iedereen in de buurt heeft wel een verhaal. Lenny, mijn andere buurman, zegt dat ze vijf van zijn paraplu’s heeft vermoord – deze week nog maar! Linda, mijn kapster, vertelt haar klanten dat ze een hele andere route moeten nemen, tenzij ze terug willen komen met haar dat lijkt op dat van Bellatrix Lestrange. Zelfs mijn professor waarschuwde dat studenten die voorbij Mevrouw Oprah moeten fietsen maar beter hun beentjes opwarmen als ze op tijd op hun examen willen zijn. 

De logische oplossing zou natuurlijk zijn om haar voortuin te vermijden. Maar uiteraard bewaakt zij de snelste route tussen het station en de Stadscampus. Het vermijden van mevrouw Oprah betekent dat je een kwartier moet omlopen, en wie heeft daar tijd voor? Dus wagen we allemaal onze kans. We duiken weg, houden onze jassen vast en hopen dat mevrouw Oprah die dag genadig gestemd is. Of in elk geval dat iemand de stekker van haar haardroger eindelijk eens uittrekt.