waarom je zo blij mag zijn met netneutraliteit

09/12/2017

Het was in het jaar 1989, dat de Engelse Tim Berners-Lee en de Vlaamse Robert Cailleau zich in een donker kamertje rondom een computer schaarden. De heren wierpen er eens een kritische blik op en kwamen tot de conclusie dat er iets ontbrak ... maar wat? Door ingenieuze denkprocessen veranderde dit donkere kamertje vervolgens in de kraamkamer van onze beste vriend: het wereldwijde web. Hun doel was informatieverspreiding via het internet mogelijk te maken.

Je kan met een gerust hart zeggen dat ze hierin geslaagd zijn. In de afgelopen dertig jaar is dit wereldwijde web geëxplodeerd. Naast de twee uur die men wereldwijd gemiddeld per dag op social media zit, gebruiken we het om het nieuws te checken, research te doen voor opdrachten, tijd te verdoen met spelletjes, grootmoeder een berichtje te sturen om haar te bedanken voor dat verjaardagskaartje, enzovoort. Dat we zo’n grote verscheidenheid aan websites kunnen bezoeken, hebben we te danken aan iets wat bekend staat onder het schemerige begrip netneutraliteit. Allemaal leuk en aardig, maar wat houdt dat precies in? Hebben we het echt nodig? Wat als netneutraliteit in het gedrang raakt? Wij zochten het uit. 

 

netneutraliteit als beschermengel 

Waar netneutraliteit in feite op neerkomt is het gelijk behandelen van internetdata. Hierdoor betalen internetgebruikers, onafhankelijk van de websites die zij bezoeken, evenveel voor een internetabonnement. Internetbedrijven zijn hier niet altijd bij gebaat. In een wereld zonder netneutraliteit zouden zij gebruikers van data-intensieve websites meer geld kunnen laten betalen. Daarnaast zouden ze in staat zijn onderscheid te maken tussen websites, om vervolgens bepaalde websites te kunnen vertragen, blokkeren of in prijs te verhogen. Als de internetgebruiker moet bepalen welke websites hij/zij wil bezoeken, dan is zij gedwongen om keuzes te maken. Vooral mensen met een wat minder royale portemonnee (lees: studenten) zullen knopen door moeten hakken. Toegang tot social media of toch liever online informatiebronnen? Stranger Things kunnen bingewatchen of toch liever 's ochtends even het nieuws checken? Online informatiebronnen zullen niet meer voor iedereen even toegankelijk zijn. Maar ja, dat is natuurlijk alleen hypothetisch. Toch? 

 

America, land of the free?

In Amerika heeft netneutraliteit het zwaar te verduren. Omdat president Trump en zijn Republikeinse achterban geen grote fan zijn van de regeltjes die ze met zich meebrengt, zal er veertien december een stemming plaatsvinden over het voortbestaan ervan. Het lijkt er op het moment op dat de regering voor opdoeken zal kiezen. Niet alleen wordt het pad dan vrijgebaand voor de hiervoor beschreven scenario's, ook zullen internetproviders in staat zijn data te verkopen aan de hoogste bieder. Daarnaast zal het vertragen van bepaalde websites als gevolg hebben dat deze minder bezocht worden. De professionele conspiracytheoreticus zou dit in een groter plaatje kunnen zetten en beargumenteren hoe grote bedrijven en politieke partijen hier gebruik van kunnen maken om jouw internetgedrag te beïnvloeden en de informatie die je binnen krijgt te controleren. Wat in de toekomst werkelijk zal gebeuren is nu slechts giswerk. Het ziet er echter naar uit dat netneutraliteit in Amerika geen lang leven meer beschoren is. De tijd zal het leren ... op veertien december, om precies te zijn.

 

eigenwijs Europa

In Europa is het gelukkig een ander verhaal. Dankzij de invloed van instanties als BEREC, die netneutraliteit hoog in het vaandel hebben staan, is haar status redelijk veilig gesteld. Toch zijn er verschillen tussen Europese landen. De internet-gebruiker in Duitsland, bijvoorbeeld, geniet minder privacy dan die in België of Nederland, waar providers geen datagegevens van klanten mogen doorspelen. In Engeland worden deze regels zelfs verder aangescherpt. Recentelijk is de Data Protection Bill ingesteld. Deze zal  internetgebruikers meer privacy bieden. Zo komt er bijvoorbeeld een nieuwe optie: die om websites te vragen om data van voor iemands achttiende levensjaar te verwijderen. De gemiddelde Engelsman zal vast rustig slapen met de gedachte dat die dronken selfie of die schattige kerstfoto die je moeder ooit op je timeline plaatste niet eeuwig rond zullen zweven in het wereldwijde web.

Wat de invloed van een mogelijk netneutraliteitloos Amerika zal zijn op ons, Belgische studenten, daar kan je op dit moment slechts over speculeren. Laten we tot die tijd op de zaterdagavond rustig een filmpje (of twee) downloaden. Nu het nog kan ...