Vrijdagnacht, twee uur. In een kerk op de Verversrui staat een priester achter het altaar. Zijn volgelingen hebben de handen ten hemel gericht en bewegen mee op de muziek die hij voortbrengt. De bassen zijn in het hele lijf te voelen, het is warm in de kerk en we geven ons in extase over.

Laundry Day 2014 was er boenk op, zoals ze in ’t Stad zeggen. Vrijer dan ooit dansten enkelingen in het rond, terwijl een hoop mensen wat verderop simultaan op en neer sprongen. De bezorgers van dit zorgeloze geluk waren niet ver te zoeken: helemaal vooraan, versmolten met hun draaitafels en geklemd tussen hun koptelefoons. Zelfs stijfhoofdige...