sp.a op de rooster

De leeuwenkuil
04/10/2005

In de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 legt dwars jonge politici op de rooster. Wij gaan op zoek naar hun drijfveren en ambities, we willen weten wat hen voor de politiek en voor hun partij doet kiezen. Wat betekent het vandaag om jong te zijn in de politiek? Wereldverbeteraars en machtswellustelingen, ambitie en ijdele hoop, wij leggen het bloot. Deze maand spreken we met Bieke Verlinden (21), die opkomt voor de SP.A in Leuven, over engagement, idealen, de media en over extreem rechts.

Ons gesprek in een bruin café nabij het station van Leuven begint met een verontschuldiging. Bieke is namelijk moe en excuseert zich voor een mogelijk gebrek aan concentratie. Ze heeft net haar kandidaatsdiploma in de Psychologie behaald, wil nu overschakelen op Rechten en terwijl het nieuwe academiejaar voor de deur staat werkt ze 's nachts in een yoghurtfabriek én is ze overdag druk bezig met de renovatie van haar nieuwe woonst. Desalniettemin zal het komende uur blijken dat we, ondanks de voornoemde vermoeidheid, met één brok energie te maken hebben. Naast haar studie engageert ze zich dan ook totaal voor de politiek.

 

Jij bent een uitzondering, de meeste studenten zijn alles behalve bezig met politiek, laat staan dat ze zich er voor willen inzetten. Het engagement lijkt verdwenen.

Bieke Verlinden Daar ben ik het niet mee eens. Bij Animo (de jongerenafdeling van de socialistische partij in Vlaanderen) hebben we toch heel wat leden die ook echt actief met politiek bezig zijn. Er wordt door ons van alles georganiseerd en er is ook veel aandacht voor onze acties en debatten, er komt altijd volk op af. De interesse voor politiek is bij de jeugd echt niet zoek al moet ik toegeven dat het inderdaad beter kan. Er zou bijvoorbeeld wat meer aandacht aan gegeven mogen worden vanuit het onderwijs. Wat je tegenwoordig trouwens wel ziet is dat er veel gecommuniceerd en gedebatteerd wordt via internet, we krijgen via die weg veel commentaar op onze persberichten, ook van jongeren. Engagement is in elk geval zeker niet vreemd aan de jeugd. Kijk maar naar al die mensen die zich inzetten voor de jeugdbeweging. Dat is ook heel belangrijk en zij besteden er zeker even veel tijd aan als ik aan de politiek.

 

En binnen jullie partij, moet je als jonge spruit optornen tegen de oude rotten in het vak?

Bieke Neen, integendeel, bij de SP.A wordt er enorm veel belang gehecht aan de mening van jonge mensen. Men is heel geïnteresseerd in wat we te zeggen hebben, je voelt echt dat er geluisterd wordt. Daar komt nog eens bij kijken dat in Leuven de jonge inwoners – en daarmee bedoel ik niet de kotstudenten maar wel de echte Leuvenaars – een beetje met uitsterven bedreigd zijn. De woningprijzen swingen namelijk de pan uit zodat je een populatie krijgt die voornamelijk bestaat uit oudere, meer begoede burgers. Op lokaal vlak worden we dan ook zeker gehoord worden omdat men zich wil inzetten om jonge mensen in Leuven te houden. Die woningproblematiek is trouwens één van de punten waar ik zeker ook aan wil werken. Er zou bijvoorbeeld gedacht kunnen worden aan een alternatief tussen kopen en huren...

 

Is het omwille van zulke thema's dat je in de politiek gestapt bent of heb je die interesse van thuis uit mee?

Bieke Thuis werd er eigenlijk niet of nauwelijks over politiek gesproken maar ik heb mij instinctief wel altijd socialist gevoeld. Vanuit een hevige interesse voor het asielbeleid ben ik ooit op een infodag in het Klein Kasteeltje in Brussel verzeild geraakt die toevallig door Animo georganiseerd werd. Ik heb toen wat mensen leren kennen, ben in aanraking gekomen met hun manier van werken en hun programmapunten en was meteen enthousiast. Wat later heb ik me dan ook bij hen aangesloten. Ondertussen vertegenwoordig ik Animo bij het SP.A-bestuur in Leuven en via die weg ben ik dus gevraagd om de komende verkiezingen op de lijst te gaan staan. Wat me vooral aanspreekt bij de SP.A is het gelijkheidsideaal dat we nastreven. Gelijke kansen, rechten en plichten, het opkomen voor de zwakkeren in de maatschappij. Intern ben ik heel tevreden over de openheid van onze partij, er wordt heel goed samengewerkt en dat op alle niveaus.

 

Iets anders nu: de media zijn van steeds groter belang voor politici, ze moeten zichzelf meer en meer verkopen om stemmen te winnen en er wordt meer en meer belang gehecht aan uiterlijke factoren, hoe sta jij daar tegenover?

Bieke Dat valt zeker niet te ontkennen al ben ik er van overtuigd dat de inhoud nog steeds primeert. Als je als vrouw jong en aantrekkelijk bent is dat mooi meegenomen maar het is zeker niet van doorslaggevend belang als je er wilt geraken. Dat politici soms ook aan wat lichtere televisieprogramma's deelnemen vind ik trouwens geen probleem. Het zijn gewoon mensen zoals u en ik en dat mag de kiezer ook weten, iets luchtigs brengen kan heel positief zijn. Ik vind het zelf leuk om Steve Stevaert in bijvoorbeeld een quiz als ‘De Slimste Mens' bezig te zien maar als er een boodschap kan gegeven worden blijft dat uiteraard veel interessanter dan een spelletje.

 

Over Stevaert gesproken, valt zijn vertrek jullie zwaar?

Bieke Natuurlijk zal hij bij momenten wel gemist worden maar hij had dit al lang op voorhand aangekondigd en vernieuwing is toch heel belangrijk. Caroline Gennez en Johan Vande Lanotte zijn trouwens zeer capabele mensen. Vande Lanotte heeft ook enorm veel ervaring en kent de politiek door en door, hij heeft echt inzicht en ook heel wat grote prestaties op zijn palmares. Dat zo iemand de kar gaat trekken is toch schitterend!

 

In heel Vlaanderen blijft extreem rechts groeien, wat vind je van die tendens en van bijvoorbeeld het cordon sanitaire?

Bieke Samenwerking met een dergelijke partij is voor mij hoe dan ook uitgesloten al hoeft er op die, voor ons vanzelfsprekende, regel geen naam geplakt te worden, hij hoeft niet uitgesproken te worden. Er moet uiteraard wel naar de kiezers geluisterd worden, ze dood zwijgen is zeker geen oplossing. Een verbod heeft trouwens een averechtse uitwerking ook al mag je het VB niet als een normale partij behandelen. Mij lijkt het heel belangrijk dat de lokale afdelingen van de partijen een goed contact met de bevolking hebben. Communicatie is enorm belangrijk. De media zouden ook wat meer aandacht mogen besteden aan positief nieuws, er zou ook wel eens gezegd mogen worden wat er goed gaat, dat de regering ook allerlei goede dingen realiseert. Concrete cijfers over wat er goed gaat zijn zeker niet overbodig, waarmee ik uiteraard niet bedoel dat de negatieve dingen niet meer belicht mogen worden. Verder lijkt het mij belangrijk dat er geïnvesteerd wordt in het opkalefateren van verloederde buurten. Er is onderzoek naar gedaan en mensen voelen zich onveilig als hun straat er niet netjes bijligt, ze durven hun deur niet meer uit. Ze schuiven dit dan af op de vreemdelingen en dat zal zeker verbeteren als er aan die buurten gewerkt wordt.

 

Denk je dat kartelvorming ook een oplossing kan bieden?

Bieke Ik sta heel erg achter de idee van een kartel al denk ik dat het op lokaal vlak soms moeilijk realiseerbaar is. Nu gaan er stemmen verloren omdat links verdeeld is terwijl we samen één sterk front zouden kunnen vormen. Een partij kan zijn eigenheid zeker behouden binnen zo'n samenwerking en tegelijk heel veel realiseren. Uiteindelijk bestaan er binnen elke grote partij sowieso al een heleboel verschillen, de ene neigt wat meer naar rechts en de andere wat meer naar links, dat is heel normaal. Een kartel met bijvoorbeeld Groen! hoeft dus niet voor problemen te zorgen, integendeel, ik zou dat zeker zien zitten.