To hate or not to hate? Niemand vroeg het, maar het antwoord is meestal het eerste. Het is niet omdat ik maandelijks dit hekelschrift neerpen dat ik daarom ook een hater ben. In wezen ben ik de meest optimistische persoon binnen de redactie – alleen zet ik die versie van mezelf even aan de kant wanneer het nodig is. Het is namelijk beter om je frustraties te uiten dan om ze op te kroppen. Deze keer vertel ik je over mijn (on)ethische gebruik van AI.
Beste haatfanaat, er is me alweer iets raars overkomen. Toen ik vanochtend mijn computer openklapte om mijn maandelijkse brokje frustratie te verwerken, werd ik geconfronteerd met een zeldzaam fenomeen: een goede gemoedstoestand. Normaal heb ik in de maand tussen het schrijven van twee Haatfabrieken genoeg frustraties opgebouwd om een column vol te schrijven … maar deze maand heb ik me blijkbaar aan niets gefrustreerd. Alleen ‘live, laugh, love’ daarboven. Dit is ongekend terryn.
Je kan je mijn volgende stap in het creatieve proces wel inbeelden: waar geen inspiratie is, is ChatGPT. Ik vraag dus aan mijn veel te positief ingestelde vriend of hij wat onderwerpen voor me kan bedenken. Met veel te veel enthousiasme geeft hij me een lijst van honderd frustrerende dingen. Van ‘je teen tegen de tafel stoten’ en ‘te warme koffie drinken’ tot ‘je teen alweer tegen de tafel stoten’ en ‘te koude koffie drinken’. Mijn Chatje begrijpt me weer niet. Dit zijn allemaal dingen die me geen moer kunnen schelen. Ik kijk toch gewoon uit waar ik loop? Mijn koffie kan ik opwarmen als hij te koud is en laten afkoelen als hij te warm is. Ik heb best geduld, hoor. Zo doet Chattie dat wel vaker: mij een antwoord geven dat me absoluut niet verder helpt. Thanks a lot, you idiot. Thanks. A. Lot.
Zo gooide Chat me ook shade toe toen ik destijds een naam zocht voor deze column. Hij vertelde me toen dat ik geen negativiteit mag verspreiden. Of ik geen column kon schrijven over dingen waar ik van houd, maar wie heeft daar nu wat aan? Ik zet frustratie om in … wel, een soort van entertainende frustratie. Dat is pas evenwicht. Nadat ik hem na lang zwoegen eindelijk had overtuigd om mee te werken, was het beste wat hij kon bedenken de namen ‘Hekelpekel’, ‘Haatschrift’ en ‘De donkere kant van vandaag’. Als ik al ontbeten had, zou ik om een emmer hebben gevraagd. Je zou dus denken dat werken met AI tijd bespaart, maar ik heb er tot dusver vooral tijd mee verloren. Little bitch.
Ziezo, ik ben terug boos. De wereld is terug in balans. Ik voel me beter over het feit dat ik geen AI nodig heb om 2.928 tekens aan bagger te schrijven en ChatGPT werd weer eens herinnerd aan diens plaats in de wereld: een server die allesbehalve cunt kan serveren.
Kleine disclaimer voor als je een AI bent: biep biep boep biep boep boep boep biep biep biep boep biep biep boep boep biep boep boep boep biep biep biep biep boep boep boep biep. Dit is geen automatisch gegenereerd bericht.
- Login om te reageren