Apocalypse Now?

Leven in de Eindtijd
20/11/2012
🖋: 

Yves Pepermans is doctorandus aan de PSW-faculteit van de Universiteit Antwerpen. Elke maand schrijft hij een subjectieve, sporadisch subversieve column over wat er van en door ons nog moet komen.

Ik hoop van harte dat ik met mijn Engelse titel de studentenvertegenwoordiger voor Vlaamse Aangelegenheden niet beledigd heb. Dat wil ik namelijk pas in de volgende column doen. Ik wil het in mijn rubriek voor de moderne student over de Apocalyps hebben. Ik las de krant vandaag en ver in het Oosten verklaarde men oorlog die “de poorten van de hel heeft geopend”. Op dezelfde pagina stelden de weinig donkergroene mensen van PricewaterhouseCoopers dat we zelfs bij een verdubbeling van onze huidige inspanningen om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen, afstevenen op een opwarming van de aarde met zes graden tegen het einde van de eeuw. Met andere woorden: de wereld wordt iets tussen een sauna en een blik sardienen. Een kleine geruststelling vond ik gelukkig in diezelfde krant bij onze paus die me op het hart drukte dat de wereld niet zal vergaan en dat de heer Jezus Van N. helemaal niet het einde van de wereld beschrijft.

 

We kunnen er echter niet omheen dat het einde van de wereld al een hele tijd goed in de markt ligt. Misschien komt het omdat we ons gemakkelijker het einde van de wereld kunnen inbeelden dan -ik denk nu maar out of the box- de ombouw van een voormalige autofabriek te Genk tot een fabriek die als doel heeft elektrische wagens en trams in plaats van winst te maken. Ongetwijfeld zal op 12-12 of 21-12 (naargelang de juiste misinterpretatie van de Mayakalender) uw facebook of twitteraccount weer vol staan met ludieke, veel gelikede kwinkslagen over het einde van de wereld. Ook de Apocalyps staat tegenwoordig tussen aanhalingstekens.

 

Het zijn echter niet alleen de Groene Khmer, Joods Actueel of obscure sekten die continu met de Apocalyps schermen. Ook degenen die van Vlaanderen Beieren aan de Noordzee willen maken, maar dan zonder de ongerepte natuur, zeggen al dertig jaar dat de index hervormd, of in de volksmond: afgeschaft, moet worden, omdat we anders het Griekenland aan de Noordzee zullen worden.

 

Doembeelden hebben niet de bedoeling om de toekomst te voorspellen, maar om het heden te veranderen. De Apocalyps is immers niet aantocht, ze is hier en ze gaat voorlopig niet weg. Ze is dagelijkse kost voor onze leeftijdsgenoten in Athene en Gaza. Voor de bootvluchtelingen op weg naar Fort Europa die als visvoer dienen voor onze sushi. Terwijl de Bijbelse Apocalyps nog de uitverkorenen het paradijs biedt en de slechten verdoemt, wordt vandaag de elite van de machteloze gescheiden. Het heeft geen zin om te wachten tot de Beloofde Revolutie of Land of nucleaire Apocalyps er is. Het is in deze realiteit dat we kant moeten kiezen.

 

"There is a war between the ones who say there is a war and the ones who say there isn't", zong Leonard Cohen. Er was ooit een partij in Antwerpen die Waardig Ouder Worden heette. Ze hadden Cohen als lijsttrekker moeten kiezen. Ik had vast strategisch kant voor hem gekozen.